No Straight Lines

Solotentoonstelling: Berend Strik laat ons door de holtes van zijn transparante mens naar de wereld kijken.

De moderne tijd beloofde ons orde te scheppen en beloofde ons te verlossen van het noodlot; van het tragische van ons bestaan. De moderne tijd stelde ons zekerheden in het vooruitzicht. De zekerheden van de wetenschap en de logica. De zekerheden van de rechte lijn. Immers, de rechte lijn is functioneel en rationeel. De rechte lijn ruimt op, snijdt af en wijst de weg. De rechte lijn is de laatste van onze idealen, de laatste van onze illusies. De rechte lijn verbeeldt onze hang naar zekerheid. Maar de filosoof Immanuel Kant zei meer dan tweehonderd jaar geleden: 'Van hout zo krom als dat waarvan de mens is gesneden kan niets worden getimmerd dat helemaal recht is.' Wij mensen kennen geen rechte lijnen, noch in ons lijf noch in onze logica. Dat was het startpunt van Berend Strik voor zijn bijdrage aan de transparante mens. Strik maakte een vlezige neus, een harige oksel, een rommelig onderlijf. Zijn er tragischer plekken aan de mens te vinden? Plekken waar wat uit komt, of we stoppen er wat in. We zweten, we poepen, we snotteren en snuiven. Niet voor niets heeft Berend Strik deze lichaamsdelen gekozen voor zijn beeld van de transparante mens. Nergens is de mens onbegrijpelijker of tragischer. Nergens is een rechte lijn te vinden. Berend Strik laat ons door de holtes van zijn transparante mens naar de wereld kijken. Alleen, zijn mens is niet meer transparant.