De wolf, de moeder en het kind

Harm Kamerlingh Onnes / 1925

Tegen haar krijsende kind roept de moeder: “Stil, anders geef ik je aan de wolf!” De wolf staat op de loer en het water loopt hem al in de bek. Maar als het kind blijft krijsen zegt de moeder: “Stil nou maar, als de wolf komt slaan we hem wel dood.” De wolf raakt er geheel door in verwarring. Hij geloofde toch echt dat de moeder hem haar kind zou geven. En meteen komt het volk hem met hooivorken en geweren doodmaken. De fabel eindigt met: “Gij wolven, gaat toch elders blaffen, als moeders stoute kinderen straffen.“ Een beetje maffe fabel. Ook omdat Kamerlingh Onnes er een rare voorstelling van heeft gemaakt. Op het raam is de wolf namelijk als een knielende, nederig smekende man afgebeeld. Wat zou hier de moraal van zijn?

Schets
Schets